Pierwszą rzeczą, z jaką stykamy się w przypadku poddania zwierzęcia zabiegowi, jest znieczulenie ogólne. Jak wszystko, czego nie znamy, konieczność poddania zwierzęcia znieczuleniu ogólnemu jest czymś stresującym właścicieli, dlatego warto przeczytać kilka uwag i zaleceń, by nieznane stało się trochę bardziej jasne.
Zwierzę należy w odpowiedni sposób przygotować do zabiegu i w związku z tym, przed planowanym zabiegiem należy wykonać niezbędne badania takie jak: analiza krwi, pozwalająca określić funkcjonowanie wątroby i nerek; badanie EKG i badanie Rtg klatki piersiowej.
Do bezpośrednich czynności przygotowujących zwierzę do operacji, należy także głodówka, która przy większości zabiegów musi wynosić co najmniej 12 h. Potrzebna jest ona po to, aby nie doprowadzić do dodatkowych komplikacji (odruch wymiotny, zaleganie mas pokarmowych po zabiegu – ze względu na osłabienie perystaltyki).
Głodówka w przypadku zabiegów dotyczących przewodu pokarmowego wynosi nawet od 24 do 36 h. W ten sposób przygotowany pacjent jest doprowadzony do uprzednio wybranej lecznicy, gdzie przed operacją poddany zostaje badaniu klinicznemu czynnościom przygotowawczym do zabiegu. Pamiętać należy, że nie sposób „wpaść na salę operacyjną z biegu” – okres przygotowawczy ma też wpływ na to, że zwierzę w szpitalu uspokaja się nie czując zdenerwowania właściciela.
Po przygotowaniach wstępnych lekarz chirurg przystępuje do wyboru znieczulenia ogólnego. Rodzaj znieczulenia (narkozy), które mamy zastosować, każdorazowo dobiera lekarz, kierując się m.in.: stanem pacjenta, wiekiem, rodzajem ewentualnych urazów, typem zabiegu.
Do wyboru mamy dwie podstawowe metody znieczulenia tzn. infuzyjna, czyli lek podawany jest w formie zastrzyku i tzw. Inhalacyjna, czyli „usypianie gazem”. Szczegóły sposobu znieczulenia dobiera każdorazowo lekarz prowadzący zabieg.
Po przeprowadzonej operacji, kilka do kilkunastu godzin organizm zwierzęcia nie pracuje w sposób fizjologiczny. Zwierze zwykle wykazuje nadmierną wrażliwość na światło i hałas. Zadbać trzeba także o to, by miało zapewnioną odpowiednią temperaturę, gdyż po zabiegu ulega ona zwykle obniżeniu. Legowisko powinno zapewnić odpowiednią temperaturę, spokój i ciszę. Nie należy układać zwierząt na np. fotelach lub kanapach, by nie zrobiło sobie krzywdy przy próbie schodzenia.
Ważną rzeczą jest też to, aby po zabiegu, do 12 h nie podawać zwierzęciu jedzenia, zapewnić tylko miseczkę z wodą Karmienie i rodzaj karmy uzależnione są od zaleceń pooperacyjnych, wydanych przez prowadzącego lekarza weterynarii. Zalecenia dotyczące wyprowadzania zwierzęcia po operacji, są omawiane w zależności od rodzaju wykonywanego zabiegu. Zwykle wskazane są krótkie spacery na smyczy, bez forsowania, w okresie do 14 dni po zabiegu.
Niezmiernie ważną rzeczą jest stosowanie leków zaleconych przez lekarza i zabezpieczeń w postaci ubrań pooperacyjnych czy kołnierzy ochronnych.
Zwierzęta bardzo często doprowadzają do rozliczania rany, w konsekwencji czego dochodzi do wtórnej infekcji martwicy lub rozejścia się brzegów rany. W przypadku wszelkich niepokojących objawów, należy kontaktować się z lekarzem.
