Jak dbać o starsze zwierzęta?

Zwierzę stare wcale nie znaczy zwierzę chore. Na większość procesów zachodzących w żywym organizmie nie mamy wpływu, procesy starzenia się różnych narządów i tkanek toczą się nieubłaganie. Z tym warto się pogodzić. Mamy jednak, jako świadomi opiekunowie, wpływ na tempo i kierunek tych zmian. To człowiek "wtapiając" zwierzę we własny świat jest odpowiedzialny za jego kondycję i rozwój.

Warto pamiętać, że dbałość o geriatrycznego pacjenta zaczyna się już w okresie szczenięcym. Bardzo często decydujemy się na posiadanie nietypowych ras zwierząt, próbując traktować je tak samo jak te, znane nam dobrze odmiany psów czy kotów.                                                

Przyjmuje się, że około 40% populacji psów to pacjenci geriatryczni. Na specyfikę tej grupy wpływ mają min zwolnione reakcje na podawane leki, powolny proces zdrowienia, nietypowe reakcje na niektóre medykamenty, często przewlekły, bezobjawowy przebieg schorzeń, jednoczesne występowanie wielu procesów patologicznych.

Uogólniając, profilaktyka geriatryczna powinna uwzględniać :

  • okresowe badanie ogólne (ze szczególnym naciskiem na masę ciała, stan uzębienia, badanie oczu, uszu i zewnętrznych powłok ciała)
  • u starszych samców - kontrolę prostaty, zewnętrznych narządów płciowych i jąder
  • u starszych samic - badanie gruczołów mlecznych, zewnętrznych narządów płciowych, okresowe USG macicy, kontrolę prawidłowości cykli płciowych
  • okresowe badanie wybranych parametrów biochemicznych krwi (kontrola czynnościowej sprawności min wątroby, nerek, trzustki, itd.) i morfologicznych krwi.

Okresowe badanie kardiologiczne (uwzględniające m.in. badanie EKG i RTG klatki piersiowej)